<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<!-- If you are running a bot please visit this policy page outlining rules you must respect. http://www.livejournal.com/bots/ -->
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:lj="http://www.livejournal.com">
  <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:morgeve</id>
  <title>Marlijn</title>
  <subtitle>Columns &amp; anekdotes</subtitle>
  <author>
    <name>Marlijn</name>
  </author>
  <link rel="alternate" type="text/html" href="http://morgeve.livejournal.com/"/>
  <link rel="self" type="text/xml" href="http://morgeve.livejournal.com/data/atom"/>
  <updated>2038-01-19T03:14:07Z</updated>
  <lj:journal userid="3063115" username="morgeve" type="personal"/>
  <link rel="service.feed" type="application/x.atom+xml" href="http://morgeve.livejournal.com/data/atom" title="Marlijn"/>
  <link rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/"/>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:morgeve:12637</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://morgeve.livejournal.com/12637.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://morgeve.livejournal.com/data/atom/?itemid=12637"/>
    <title>Mijn emotionele banksaldo</title>
    <published>2038-01-19T03:14:07Z</published>
    <updated>2038-01-19T03:14:07Z</updated>
    <content type="html">Het begon gekkenwerk te worden. Het was nauwelijks het begin van de maand en mijn banksaldo schreeuwde (!) tegen me dat ik nog maar 10 euro op mijn rekening had staan. Oke, dus nog 20 dagen met 10 euro. Het is dat ik creatief ben en me daar doorheen kan slaan, maar laten we eerlijk wezen: Gekkenwerk. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Het moment van de waarheid was aangebroken, mijn luiheid en talmeloze vrijheid in het beoefenen van mijn hobbies moest afgeknipt worden. Een grote boze schaar kwam al op me af toen ik de woorden uitsprak: 'Oke, ik zoek een baantje'. Als ik gewoon een makkelijk persoon was geweest was dat geen jungle voor me geweest. Een baantje in de supermarkt verafschuwde ik, in de horeca rondrennen vond ik dodelijk en schoonmaken was nog het meest waardeloze... Wat nu...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ik staarde naar het raam en volgde een druppel die uitkwam op het punt waar ik uiteindelijk door het glas keek. Een hond snuffelde geinteresseerd aan een lantaarnpaal, terwijl het baasje met een giftige blik de wolken afwees. Water seipelde van z'n gezicht z'n shirt in. Sjokkend liepen de twee over de natte stoep, waarop druppels druilerig het spoor volgden naar de put. Een tweede hond, dit keer een tekkel liep fier door het neerdalende water heen. De baas, bepakt in plastic en bewapend met een paraplu keek haastig op zijn horloge. Terwijl hij zijn tekkel probeerde mee te sleuren, bleef deze eigenwijs bij de zelfde lantaarnpaal snuffelen. Pas na een prachtige plas eroverheen huppelde het hondje vriendelijk door. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eureka! In de zomers werk ik altijd in een hondenpension. Ik heb iets met honden, ze raken me. Ik ben ermee opgegroeid en houd van ze. Ik haastte me naar de computer en zocht sites waarop advertenties geplaatst kunnen worden. Honden uitlaten, dat was mijn doel.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nu vier maanden later, verdien ik er redelijk wat mee. Ik laat momenteel 5 honden uit. Een herder genaamd Tico, een klein zwart bastaardje genaamd Ruby, een leonberger genaamd Does, een leonberger/herder-kruising genaamd Dano en een boxer genaamd Cayenne. Ik wandel nu vele uren door de parken en plantsoenen van Utrecht met mijn trouwe metgezellen en verdien er nog wat mee ook. Prima! &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mijn banksaldo juicht, het is niets dan vreugde. Ik kan weer overleven op een oncreatieve manier!</content>
  </entry>
</feed>
