Marlijn (![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small} morgeve) wrote,@ 2005-08-12 16:45:00 |
|
De metal- en modderwereld van Wacken 2005
Eerbeek - maandag 8 augustus 2005
Mijn laarzen staan eenzaam in de gang. Bedekt met een laag modder wachten ze op een flinke schoonmaakbeurt. Ik moet ze toch teleurstellen, vandaag heb ik daar de energie niet voor. Drie dagen festival betekent drie dagen plezier en vertier, maar ook een tijd van veel indrukken en weinig slaap.
De line-up was dit jaar werkelijk fantastisch. Metalbands als Dissection, Obituary, Gorfest en Finntroll vermaakten het natgeregende publiek kostelijk. Duizenden rockers zwaaiden met hun haren en handen, terwijl vele biertjes tevreden geheven werden. Hompen vlees werden kwijlend naar binnen gewerkt en netgekochte shirts werden fier gedragen, alsof er soms een wedstrijd gaande was, waarvoor je het uniekste bandshirt moest dragen. (Al droeg 70% van de mensen een Wackenshirt.)
Zo nu en dan stond er een band op het podium waarvan je haren rechtovereind gingen staan. Dit zorgde echter niet voor boze woorden, maar voor een gezonde lachbui. De sfeer zat er dus goed in! Althans, ik heb weinig treurige gezichten gezien, ondanks de liters water die vanuit de hemel neerdaalden.
Ja, ik kan zeggen dat de regen er wel een bende van heeft gemaakt. Mijn broeken en panty’s werden tot mijn knieën besmeurd met modder. En dan te bedenken dat vijftigduizend man door deze bagger banjerde. Dit zag er overigens erg komisch uit. Schoenzolen die bij iedere stap vastgezogen werden in de blubber. De grond smakte luid en duidelijk. Zo nu en
dan gleed er iemand uit of ontstond er een moddergevecht.
Er werd wel af en toe wat hooi neergegooid, maar dat was niet erg effectief. Het was dan ook lang niet genoeg en het werd maar op een paar plekken gelegd. Bovendien stampten de vele metalfanvoetjes het weer vrolijk de grond in, waardoor er binnen een half uur geen spoor van hooi meer te bekennen was. Gelukkig bleef mijn tentje van binnen wel droog en schoon.
Ward was zo slim om partytenten mee te nemen. We konden ons er heerlijk onder nestelen. De regen weerhield ons daarom ook niet van het barbecuen.
We blakerden het vlees meestal diep in de nacht zwart. Na alle concerten en net voor zonsopgang. Ik vond het steeds een fijn moment zo met z’n allen. We waren ook met een erg gezellige groep: Ward, Susi, Jantje, Charlotte, Billy, Bint, Johan, Emi en ik. Het was echt lachen, gieren, brullen!
Na, na drie dagen festival in een eeuwig durende file thuis gekomen te zijn, was de douche wel weer een heilig fenomeen. Een schoon en normaal toilet zorgde ook voor opluchting.
Nu moet ik morgen wel mijn laarzen schoonmaken. Zij hebben eenmaal heldhaftig mijn voeten droog weten te houden. Ik kan daarom met een glimlach terug kijken naar een gezellig en muzikaal festival en steek mijn tong knipogend uit, naar de regen die mij niet onderuit heeft weten te halen. Vette pech voor de huilende hemel.
Eerbeek - maandag 8 augustus 2005
Mijn laarzen staan eenzaam in de gang. Bedekt met een laag modder wachten ze op een flinke schoonmaakbeurt. Ik moet ze toch teleurstellen, vandaag heb ik daar de energie niet voor. Drie dagen festival betekent drie dagen plezier en vertier, maar ook een tijd van veel indrukken en weinig slaap.
De line-up was dit jaar werkelijk fantastisch. Metalbands als Dissection, Obituary, Gorfest en Finntroll vermaakten het natgeregende publiek kostelijk. Duizenden rockers zwaaiden met hun haren en handen, terwijl vele biertjes tevreden geheven werden. Hompen vlees werden kwijlend naar binnen gewerkt en netgekochte shirts werden fier gedragen, alsof er soms een wedstrijd gaande was, waarvoor je het uniekste bandshirt moest dragen. (Al droeg 70% van de mensen een Wackenshirt.)
Zo nu en dan stond er een band op het podium waarvan je haren rechtovereind gingen staan. Dit zorgde echter niet voor boze woorden, maar voor een gezonde lachbui. De sfeer zat er dus goed in! Althans, ik heb weinig treurige gezichten gezien, ondanks de liters water die vanuit de hemel neerdaalden.
Ja, ik kan zeggen dat de regen er wel een bende van heeft gemaakt. Mijn broeken en panty’s werden tot mijn knieën besmeurd met modder. En dan te bedenken dat vijftigduizend man door deze bagger banjerde. Dit zag er overigens erg komisch uit. Schoenzolen die bij iedere stap vastgezogen werden in de blubber. De grond smakte luid en duidelijk. Zo nu en
dan gleed er iemand uit of ontstond er een moddergevecht.
Er werd wel af en toe wat hooi neergegooid, maar dat was niet erg effectief. Het was dan ook lang niet genoeg en het werd maar op een paar plekken gelegd. Bovendien stampten de vele metalfanvoetjes het weer vrolijk de grond in, waardoor er binnen een half uur geen spoor van hooi meer te bekennen was. Gelukkig bleef mijn tentje van binnen wel droog en schoon.
Ward was zo slim om partytenten mee te nemen. We konden ons er heerlijk onder nestelen. De regen weerhield ons daarom ook niet van het barbecuen.
We blakerden het vlees meestal diep in de nacht zwart. Na alle concerten en net voor zonsopgang. Ik vond het steeds een fijn moment zo met z’n allen. We waren ook met een erg gezellige groep: Ward, Susi, Jantje, Charlotte, Billy, Bint, Johan, Emi en ik. Het was echt lachen, gieren, brullen!
Na, na drie dagen festival in een eeuwig durende file thuis gekomen te zijn, was de douche wel weer een heilig fenomeen. Een schoon en normaal toilet zorgde ook voor opluchting.
Nu moet ik morgen wel mijn laarzen schoonmaken. Zij hebben eenmaal heldhaftig mijn voeten droog weten te houden. Ik kan daarom met een glimlach terug kijken naar een gezellig en muzikaal festival en steek mijn tong knipogend uit, naar de regen die mij niet onderuit heeft weten te halen. Vette pech voor de huilende hemel.
