Zaterdag 19 februari 2005

Ik betrad vandaag een ultiem inspirerende plek. Hoewel ik er enkel een vluchtige blik op kon werpen, zag ik al genoeg me erover te kunnen verwonderen. En het gekke is dat ik het over een plek heb waarin het dagelijkse leven centraal staat. Een woonhuis in Heelsum.

Nadat drie keffende hondjes ons verwelkomden, kon ik mijn aandacht op het vertrek waarin ik stond vestigen. En dat liet gelijk een grote indruk bij me achter. Een gezellige en bijzondere keuken waarin gelijk duidelijk werd dat erin geleefd wordt. Vooral de door de keuken verspreidde oude prenten en de geschilderde organje/blauw-combinatie gaven een verrassend effect.

In de gang pronkte een kroonluchter gemaakt van doorzichtige flesjes. Van die flesjes die je in het verleden, iedere morgen ontving van de plaatselijke melkboer. Die gedachte alleen al, bracht me in een aangename sfeer.

De meest aantrekkelijke schilderijen versierden de oude hoge muren. Terwijl ik de (naar mijn herinnering)zachtgeel getinte trap beklom kon ik mijn ogen nergens vanaf houden. Ik betrapte mezelf op een tintje lust. Wat een hoop kreativiteit bij elkaar! Het was werkelijk een bijzonder huis.

Het huis waarin ik verkeerde behoort tot een vriend van Sven, Godard.

(ik geef toe dat ik wat meer aandacht had moeten besteden bij het schrijven van dit stukje, maar daar heb ik nog steeds geen internet of tijd voor, mijn excuses hiervoor.)

x